Ons Genoegen

Op 13 november geven wij ons jubileumconcert. Dit concert zal alleen maar bestaan uit heerlijke Guilty Pleasures. We hebben aan onze eigen leden gevraagd welke muziek ze wilden spelen, en daar zijn veel reacties op gekomen! Ben jij ook benieuwd hoe zij op deze Guilty Pleasures zijn gekomen? Lees het hieronder!

 

“Als ik Latijns Amerikaanse muziek hoor denk ik gelijk aan temperament en passie, maar ook aan de zon en een vakantiegevoel. Mijn guilty pleasure is een medley van Latin pop nummers, welke ik 20 jaar geleden al eens met een ander orkest heb gespeeld. Een nummer waarbij je gewoon niet stil kunt blijven zitten. En waarvan ik altijd nog gehoopt heb, dit met mijn eigen clubje te kunnen spelen. Dus ik heb nu mijn kans gegrepen!”

Karin Posthumus-Zweers

“Mijn muziekvoorkeur is eigenlijk heel divers. Eind jaren 80 kocht ik vooral platen – of later CD’s-  van bijvoorbeeld  Marillion, Kate Bush of Genesis.  Muziek die ik ook nu nog steeds erg kan waarderen.  Maar zo nu en dan kwam op de radio nog wel eens wat muziek voorbij die ik vooral nog kende van “Vroeger”. Als kind spelend en mijn moeder had de “arbeidsvitaminen’ aanstaan in de kamer.  En dan betrap je je er op als achttienjarige dat je ook die wat “oubollige” jaren zestig muziek uit je hoofd mee kan neuriën en eigenlijk wel heel leuk vindt.  Als ergens een nummer van hem voorbij komt, komt dat arbeidsvitaminen gevoel nog steeds boven.”

Louis Boon

“Wat was de ultieme feelgood serie voor een tiener in de jaren 70 en 80? De liefdesavonturen en drama’s van de passagiers en de crew, ik kreeg er geen genoeg van. Elke week zat ik klaar voor de TV. Wie was jouw favoriet? Voor mij was dat natuurlijk J…., zo knap en stralend in haar mooie uniform, zo wilde ik later ook worden! Dat is niet helemaal gelukt trouwens.”

Annelies Teunissen

“Ik ben zelf niet opgegroeid met de klassiekers van haar, ik was nog net te jong om die muziek bewust mee te maken. Door de jaren heen kwamen die nummers wel eens op de radio, maar ik heb er nooit bewust naar geluisterd. In mijn studententijd kwam daar verandering in. Het werd me opeens duidelijk dat er een paar soortgelijke nummers met elkaar verbonden waren… Ze werden gezongen door dezelfde zangeres!

De foute catchy muziek en haar bijzondere stem met rare kreuntjes hebben me verbaasd, ik vond het heel gaaf dat iemand zo’n eigen stijl had. Het enthousiasme wat ik kreeg ben ik direct gaan delen met mijn vrienden. Tot mijn grote verbazing lachten de meesten me er eerder om uit dan dat ze dit enthousiasme deelden. Daarom luister ik de nummers tegenwoordig maar in mijn eentje.

Dit concert is mijn ultieme kans om muziek te spelen die mensen om me heen normaal nooit zouden willen spelen. Nu kan ik het eindelijk delen met een grote groep mensen!”

Tom Korderijnk

 “Als tiener met m’n drum kameraad luisterde ik veel muziek. Emmerson Lake and Palmer live was lang de plaat om op los te gaan. Muziek van hem herinnert me aan die tijd.”

Coen Gronert